Als je in een dorpje woont wat gelegen is aan de Vlaamse grens maak je af en toe nog wel eens van die apparte dingen mee, zie onderstaande voorbeelden: – Je bent in België, je besteld een drankje en je krijgt van de ober de gevatte opmerking: “Hé, je bent een Nederlander” Ok, die opmerking begrijp ik, ik ben inderdaad een Nederlander. Toch zie je dan die ober achteraf een beetje raar kijken want ik betaal met Belgische maaltijd cheques. – Je werkt voor een Belgisch bedrijf en je moet naar een kantoor in Nederland. Iedereen gaat daar vanuit dat je een Belg bent omdat je uit de buurt van Antwerpen komt. Tijdens het eten komt dan de vraag: “Waar woon je eigenlijk precies?” Mja, nu kan ik wel zeggen Nieuw – Namen maar omdat ze dat in Breda niet kennen zeg je Hulst. Maar dan krijg je de reactie: “Nu snappen we het niet, je bent Belg, je woont in Nederland, maar je werkt toch in België en uiteindelijk zit je in Nederland op kantoor?” Juist klopt, maar pas na het tonen van mijn paspoort zeggen ze: “Hé je bent een Nederlander, dat hadden we nou echt niet van je verwacht.” In onderstaand voorbeeld vind ik het toch echt een beetje uit de hand lopen. Nu persoonlijk heb ik niks tegen die mensen, maar toch een rare opmerking: – Je staat in België in een bushokje en naast je staat een jongen van Turkse afkomst (om het maar even netjes te houden). Het is koud, het waait hard en die gast zegt; “Koud hè?” Dus ik reageer daar gewoon op; “Ja, inderdaad het is koud, toch maar jas dicht doen” Zegt die gast met zijn ogen uit z’n kop van verbazing: “Hé, je bent een Nederlander”!!!!! Op zulke momenten is het beter om gewoon je mond dicht te houden en vooral geen cartoons gaat maken. Toch?